ဒီေန. ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄...... အရင္ကဆိုရင္ဒီေန.ကို ဘာမွမဟုတ္ဘူး မဆိုင္ဘူးလို.
အျမဲေႀကြးေႀကာ္ေနခဲ့ေပမယ့္ တကယ္ေရာက္လာေတာ့တစ္မ်ဳိးေလးရင္ခုန္ေနပါတယ္။
ခ်စ္တဲ့သူေရာက္မလာနိုင္တာသိလို.မေမ်ွာ္ေပမယ့္ ေတြခ်င္ေနတယ္။
ကိုယ္ခ်စ္သူနဲ့အတူမရိွရေပမယ့္သူမ်ားေတြေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ေတာ့ပါရမီျဖည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။
ဒီေန.ကစျပီး ကိုငယ္နဲ့မျမသင္းေလး တစ္ေယာက္နဲ့တစ္ေယာက္ပိုျပီးခ်စ္နိုင္ႀကပါေစ.....
သူတို.နွစ္ေယာက္ကိုႀကည့္ျပီးရင္ထဲမွာလဲေတာ္ေတာ္ႀကည္နဴးတယ္။သူမ်ားေတြကိုယ့္ေႀကာင့္
ေပ်ာ္ရႊင္ရရင္ကိုယ္လဲဒီလိုတစ္ေန.ေတာ့ေပ်ာ္ရမွာပါေလ.............

အထူးအဆန္းေတြမေျပာခ်င္ေတာ့ဘူးခ်စ္သူ..................
"တစ္သက္လံုး....နင္တစ္ေယာက္ထဲခ်စ္ပါ့မယ္"....


အခုတစ္ေလာ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္ဖို.ေကာင္းတယ္။ သူမ်ားစိတ္နဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ျဖစ္ေနရတယ္။
တာ၀န္ဆိုတဲ့ ေ၀ါဟာရေႀကာင့္ရယ္၊ သူမ်ားေတာင္းဆိုတာကို အလြယ္တကူ
မျငင္းတတ္တဲ့ ကိုယ့္ရဲ့သေဘာလြယ္မႈေတြေႀကာင့္
အဆင္မေျပမႈေတြေတာ္ေတာ္ေလးႀကံူေနရတယ္။
တကယ္ေတာ့ ကိုယ္လည္းဆႏၵေတြရိိွေနတာပါပဲ။ ဘယ္သူမွကိုယ္ကို ဦးစားေပးစဥ္းစားတာ
အခုထိမရိွလို.ေတာ္ေတာ္၀မ္းနည္းမိတယ္။တကယ္လုပ္ခ်င္ေနတာနဲ့ လုပ္ေနရတာ
ဆန့္က်င္ဘက္ေတြပဲ။
သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ အလိုမရိွဘူး၊ ဘယ္သူ့ကိုမွ မလိုခ်င္ဘူး၊ ျဖစ္နိုင္ရင္
တစ္ေယာက္တည္း ခနေလာက္ေလး
ေနခ်င္တယ္၊"ဘယ္သူမွ ငါ့ဆႏၵကိုထည့္မစဥ္းစားေပးႀကနဲ့" လို.ပဲအႀကိမ္ႀကိမ္ေရရြတ္ေနရတယ္။
ဒီေန.မသြားခ်င္ဆံုးေနရာကိုထပ္သြားရျပန္ပါတယ္။
ေပ်ာ္စရာမဟုတ္တဲ့ အေျဖပါပဲ။
စိတ္ဓါတ္က်စရာေတြ ၊၀မ္းနည္းရတာေတြ၊အခုတေလာဆက္တိုက္ျဖစ္ေနရတယ္။
ေလာကႀကီးမွာ တစ္သက္လံုး ကံမေကာင္းနို္င္တဲ့သူဆိုတာ၇ိွလား။
တစ္ခါတစ္ေလ ေပါက္ကြဲပစ္ခ်င္တယ္။
လမ္းသြားရင္ေရွမွာ ေျဖးေျဖးသြားတဲ့သူေတြကိုလည္းမုန္းတယ္။
ကားေပၚကဆင္းခါနီးမွာ ဆင္းမွာလားလို.ေနာက္ကေမးတဲ့သူေတြကိုလည္းမုန္းတယ္။
ျမန္ျမန္လုပ္ ျမန္ျမန္လုပ္ လို.ေျပာေျပာေနတဲ့သူေတြကိုလည္းမုန္းတယ္။
ဥပုသ္ေန.တိုင္း နင္ဥပုသ္ရလားလို.လာလာေမးတတ္တဲ့ အမႀကီးကိုလည္းမုန္းတယ္။
ရရမရရသူ့ ကိစၥမွမဟုတ္တာ။တကယ္ေတာ့သူက မနာလိုေနတာ မုန္းတယ္။
နင္ကတာ၀န္မေက်ဘူး သူငယ္ခ်င္းေတြအေပၚ လို.ေျပာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္းမုန္းတယ္။
သူ့ကိုဘယ္တုန္းကမွ တာ၀န္ေက်ပါ့မယ္လို.လည္းဂတိမေပးမိပါဘူး။
ကိုယ္ေတာင္မေပ်ာ္ရႊင္ေနတာကို သူမ်ားကိုဘယ္လိုနွစ္သိမ့္နိုင္မွာလဲ။
ဖုန္းခဏခဏဆက္ေနတဲ့သူကို( က်ေနာ့ခ်စ္သူမဟုတ္ပါ) လည္းမုန္းတယ္။
မသနားတတ္ဘူးဆိုတာလည္းသိေနရဲ့သားနဲ့ ေတာ္ေတာ္စိတ္အေနွာက္အယွက္ျဖစ္ရတယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္ရတာဆိုလို. ခ်စ္သူဖုန္းဆက္တဲ့ေန.ေတြရယ္၊ က်ေနာ့အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းေလး
အငယ္ေလးနဲ့ ေတြရတဲ့အခ်ိန္ေတြရယ္ပါပဲ။
သူနဲ့က်ေနာ့ႀကားမွာ ဘာတာ၀န္ေတြမွခ်ည္ေနွာင္မထားပါဘူး။


အိပ္ယာအသစ္နဲ့ အိပ္ခ်င္လို.
    ေကာင္းကင္ဆီ ထြက္ေျပးခဲ့တာ
    မခံခ်င္စရာ အျဖစ္ေတြနဲ့
    နာက်င္စရာ ဒဏ္ရာေတြပဲရတယ္
    အခ်စ္ဆံုးသူေတြကိုေတာင္
    ဖြင့္ဟမေျပာနုိင္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္ဆိုး........................

အမ်ားေရွ.မွာေတာ့ ေခါင္းေမာ့ေနခဲ့တယ္
    စိတ္ဓါတ္ခိုင္မာသူအျဖစ္နဲ့
    တကယ္ေတာ့
    စိတ္အားငယ္တတ္သူရယ္ပါ
    လိႈင္းပုတ္သံတိုးတိုးေလးမွာေတာင္
    အမ်ားႀကီးျပိဳက်ေနတာ လူမသိသူမသိ....................
 
...........ရဲ့ စကားလံုးေတြေအာက္မွာ
    နာက်င္မႈေတြ မ်ိဳသိပ္ရလြန္းလို.
    မ်က္ရည္ေတြက်မလာနိုင္ေတာ့တာကိုေတာင္
    မအံ့ႀသခ်င္ေတာ့ဘူး............................

အေကာင္းအဆိုးေတြ မျမဲတာသိေပမယ့္
    က်ေနာ့အတြက္ေတာ့..........................



က်ေနာ္တို့အိမ္မွာ မ
ႏၱေလးကယူလာတဲ့ေခြးစုတ္ဖြားေလး(က်ေနာ္တို့အေခၚ မဂ်င္နီ) ကေနေမြးလာတဲ့
သမီးေလး ျပည့္ျပည့္ဆိုတာရိွတယ္။ သူ့ကိုလည္းေခြးတုိ့သဘာ၀အတိုင္း
အာ၀ါဟ၀ိ၀ါဟလုပ္ျပီး သကာလ ေမြးလာေတာ့ ကေလးေလးေတြ(၅) ေကာင္ေတာင္။
ကေလးေတြအမ်ားႀကီးေမြးရလို.ျပည့္ျပည့္ခမ်ာမွာလည္း
ႏွလံုးေရာဂါရျပီးေမာေမာေနပါေလေရာ ဒါတင္မကေသးဘူး နွာရည္တရဲြရဲြနဲ့
အေအးမိသလိုဖ်ားသလို အျမဲျဖစ္
ေနေတာ့တာ......က်ေနာ္တို.မိသားစုထံုးစံအတိုင္း ေခြးကိစၥဆို
ကိုယ္ကိစၥထက္ဦးစားေပးေနက်ဆိုေတာ့ ၀ိုင္းျပီး
ဂရုစိုက္ႀက ေဆးခန္းျပႀကနဲ့ေပါ့ ။မသက္သာပါဘူး။ဒါေပမယ့္ ၁၀
ရက္ေလာက္လဲႀကာေရာ အဲ့ေရာဂါေပ်ာက္သြား
တယ္ဗ်။ ေဆးခန္းျပတုန္းကမေပ်ာက္ပဲအခုမွေပ်ာက္တယ္ဆိုျပီး
တစ္မိသားစုလံုး၀မ္းသာေနႀကတာေပါ့။ေနာက္မွ
ေဖေဖက ငါ.....မင္းတို့ကိုမေျပာပဲ ၀ီစကီနဲ့
ေအာင္တမန္ေဆးကိုေရာျပီးတိုက္လိုက္တာ တဲ့။ မေသေကာင္း မေပ်ာက္ေကာင္းေနာ္
ေခြးနဲ့လူသေဘာသဘာ၀ တူမွမတူတာ.....က်ေနာ့္ေဖေဖက အဲ့လို...............
က်ေနာ့္ေဖေဖက တစ္ဦးတည္းသားေပမယ့္ သူ့ရဲ့ဇာတိျဖစ္တဲ့
အုတ္တြင္းျမို.ေလးမွာေတာ ၀မ္းကဲြေမာင္နွမေတြကေတာ ့အမ်ားသား
...သူတို.ေတြကခ်စ္လည္းခ်စ္ႀကတယ္ ေဖေဖ လာျပီဆိုရင္ကို ေပ်ာ္ေနႀကတာ။
ေဖေဖတို.ေမာင္နွမေတြထဲမွာ ညီမ အပ်ိဳႀကီး တစ္ေယာက္ရိွတယ္။ က်ေနာ္တို. အေခၚ
အန္တီစိုး ေပါ့ သူကတိရစၥာန္ေတြကို အရမ္းခ်စ္တတ္တာ။ သူခ်စ္တာကမွ
က်ေနာ္တို.မိသားစုလို ေခြးကိုေတာင္မဟုတ္ဘူး ႀကက္၊ ဘဲ၊ ၀က္၊ေခြး၊ေႀကာင္
အကုန္ကိုခ်စ္တာ။ သူတို့အိမ္မွာဆိုရင္ေႀကာင္ေတြ
ႀကက္ေတြက လူထမင္းစားေနရင္ စားပဲြခံုေပၚထိကို လိုက္တက္ျပီးေတာ့ေတာင္းတာ။
အန္တီတို.အိမ္က
တိရစၥာန္ရံုႀကီးလို.က်ေနာ္ကစတိုင္း စိတ္ဆိုးေသးတယ္။
သူအိမ္ေရာက္ေတာ.သ.ူႀကက္ဖႀကီး ေနမေကာင္းလို.စိတ္ညစ္ေနတယ္တဲ့ အဲံဒါနဲ.ေဖေဖက
ငါကုေပးမယ္ဆိုျပီး က်ေနာ္တို.ေခြးလိုပဲ အရက္နဲ့
ေအာင္တမန္ေတြနဲ. တုိက္လိုက္ပါေလေရာ ........ႀကက္ဖႀကီးခမ်ာမွာ
အမူးသမားေျခလွမ္းေတြနဲ့ ေလးငါး
လွမ္းေလာက္ေလ်ွာက္ျပီး ၀ိုင္းႀကီးပတ္ပတ္ဒူေ၀ေ၀လုပ္ျပီး
ဘံုးဘံုးလဲက်ကာေသရွာပါေလေတာ့သတည္း..
က်ေနာ္တို.သားအဖလည္း အေျခအေနမေကာင္းတာသိလို. ေယာင္မလည္နဲံ
အိမ္ဘက္ကိုျပန္လာလိုက္ တယ္။ ေနာက္မွသိရတာက အရက္ေတြက ၀ီစကီမဟုတ္ပဲ
အလြယ္ရတဲံ ့မီးေတာက္ေတြတဲ့ဗ်ား..........
တိုက္လိုက္တဲ့ပမာဏ ကိုလည္းႀကည့္အံုး
အႀကမ္းပန္းကန္လံုးနဲံတစ္လံုးတဲံ့.................
.....................သနားလိုက္ပါဘိ ကိုေရြွႀကက္.......................

 
အစိမ္းေရာင္ ရက္စြဲမ်ား © 2008. Template Design By: SkinCorner